KrótkoOdpady medyczne z gospodarstw domowych to potoczna nazwa igieł, strzykawek, penów, lancetów i pasków do glukometru zużytych przy leczeniu w domu. Prawnie nie są odpadami medycznymi, ale PSZOK musi je przyjmować osobno.
Odpady medyczne w rozumieniu ustawy o odpadach to odpady powstające przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz przy badaniach i doświadczeniach naukowych w zakresie medycyny (art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o odpadach), czyli w przychodni, szpitalu, gabinecie. Igła po zastrzyku z insuliny zrobionym w kuchni do tej definicji nie pasuje.
Dlatego ustawa o utrzymaniu czystości używa długiego opisu: „odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek”. PSZOK ma obowiązek je przyjmować (ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, art. 3 ust. 2 pkt 6). Łódzki punkt wymienia na swojej liście strzykawki insulinowe (procedura PSZOK, Urząd Miasta Łodzi).
Do czasu oddania ostre odpady trzyma się w twardym, zamykanym pojemniku: specjalnym z apteki albo w butelce z grubego plastiku z zakręcaną nakrętką. Luźna igła w worku to ryzyko zakłucia dla każdego, kto ten worek później dotyka, od sąsiada przy altanie po pracownika sortowni.
Opatrunki, pieluchomajtki i podkłady z domowej opieki nad chorym to inna kategoria i zwykle trafiają do zmieszanych, chyba że regulamin gminy stanowi inaczej. Przeterminowane leki także oddaje się osobno.