KrótkoSzafka RTV to niski, długi mebel pod telewizor, z półkami lub szufladami na dekoder, konsolę, głośniki i płyty. Często ma z tyłu otwory na przewody, a w wersji wiszącej mocuje się ją bezpośrednio do ściany.
Dawniej tę funkcję pełniła wnęka w meblościance, wystarczająco głęboka dla telewizora kineskopowego. Płaskie ekrany zmieniły kształt mebla: szafki zrobiły się niskie, szerokie i płytkie, a telewizor coraz częściej wisi nad nimi na uchwycie. W sklepach spotyka się wersje na nóżkach, na cokole i wiszące na listwie montażowej.
Odłączenie elektroniki zajmuje zwykle więcej czasu niż samo rozkręcenie. Za szafką zbiera się plątanina przewodów: zasilanie, HDMI, antena, kabel od operatora, głośniki. Zdjęcie telefonem przed odpięciem oszczędza zgadywania przy ponownym podłączaniu. Router i dekoder bywają własnością operatora i po zakończeniu umowy wracają do niego, więc nie pakuje się ich do wywozu razem z resztą.
Szafki wiszące trzymają się na kołkach rozporowych, często przez metalową listwę. Po zdjęciu zostają w ścianie otwory, które przy oddawaniu wynajmowanego mieszkania trzeba zaszpachlować. Fronty na wysoki połysk rysują się od samego przesuwania mebla po podłodze, a szklane półki wyjmuje się, zanim ktokolwiek go podniesie.
Telewizor nigdy nie jedzie postawiony na szafce. Ekran pakuje się osobno, pionowo, a jeśli przetrwało oryginalne pudełko ze styropianem, to właśnie w nim. Sama szafka z płyty to zwykły gabaryt. Telewizor, soundbar czy dekoder idą innym torem, jako zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz jednego mebla w Łodzi
- Poradnik: Czy telewizor można przewozić na leżąco?