Komornik przeprowadził eksmisję, dostałeś klucze i wchodzisz do mieszkania, w którym nadal stoją cudze meble, szafy pełne ubrań i kartony. Albo komornik zabrał rzeczy z lokalu i oddał je komuś na przechowanie, a ty nie wiesz, co dalej. W obu sytuacjach pierwsze pytanie brzmi tak samo: czy mogę to po prostu wywieźć. Krótka odpowiedź: rzeczy osoby eksmitowanej nadal są jej własnością, a o tym, że można je sprzedać albo zutylizować, decyduje sąd, nie właściciel mieszkania ani firma od wywozu. Ten tekst nie jest poradą prawną. Opisuje, jak ta sytuacja wygląda od strony opróżniania lokalu, i mówi, w którym momencie dzwonić do komornika, a w którym do prawnika.

Nasze usługi: opróżnianie po eksmisji Łódź  ·  opróżnianie mieszkań Łódź

Eksmisję prowadzi komornik, nie właściciel

Zanim ktokolwiek dotknie rzeczy, musi być tytuł wykonawczy i czynność komornika.

Opróżnienie lokalu z ludzi i rzeczy na podstawie wyroku to egzekucja. Prowadzi ją komornik, który najpierw wzywa dłużnika do dobrowolnego wyprowadzenia się w wyznaczonym terminie, a dopiero po jego upływie przychodzi i wprowadza wierzyciela w posiadanie lokalu. Przy najmie okazjonalnym tytułem jest akt notarialny z klauzulą wykonalności, ale wykonuje go ten sam komornik.

Wymiana zamków pod nieobecność lokatora, wynoszenie jego rzeczy na klatkę, odcinanie prądu i wody, żeby „sam się wyprowadził”, to droga na skróty, która potrafi odwrócić role: właściciel z wierzyciela staje się stroną, przeciwko której toczy się sprawa. Jeżeli rozważasz cokolwiek z tej listy, najpierw porozmawiaj z prawnikiem.

Jest też kalendarz. Wyroków nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się od 1 listopada do 31 marca, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego może się przenieść. Ustawa o ochronie praw lokatorów przewiduje od tego wyjątki. Jeżeli twój termin wypada jesienią, zapytaj komornika, czy czynność odbędzie się przed listopadem, czy przesunie się na wiosnę, i dopiero wtedy planuj opróżnianie.

Co komornik robi z rzeczami osoby eksmitowanej

Rzeczy nie przechodzą na właściciela mieszkania. Zmienia się tylko to, kto ich pilnuje.

Zasady opisuje art. 1046 Kodeksu postępowania cywilnego. Komornik usuwa z lokalu ruchomości, które nie są przedmiotem egzekucji, i oddaje je dłużnikowi. Gdy dłużnika nie ma, zostawia je dorosłemu domownikowi. Jeżeli i to nie jest możliwe, ustanawia dozorcę, poucza go o obowiązkach i oddaje mu rzeczy na przechowanie na koszt dłużnika.

Dozorcą bywa różna osoba, a czasem sam właściciel lokalu. Jeżeli to ty, komornik powie, czego od ciebie oczekuje, i o szczegóły dopytaj na miejscu, a nie tydzień później. Rzeczy mają przetrwać w stanie, w jakim je przejąłeś. Bez postanowienia sądu nie sprzedawaj ich, nie rozdawaj i nie wywoź, nawet krewnym dłużnika, którzy przyjdą „tylko po kilka rzeczy”.

Z czynności komornik sporządza protokół. To dokument, do którego wracasz przy każdym sporze o to, co było w mieszkaniu i co się z tym stało. Poproś o jego kopię i zrób własne zdjęcia każdego pomieszczenia, szaf od środka i rzeczy przekazanych na przechowanie. Zdjęcia z datą kosztują pięć minut, a oszczędzają miesiące sporu.

Na stole w pustej kuchni leżą teczka z dokumentami, długopis i kartka z odręczną listą, obok telefon położony ekranem do blatu

Trzydzieści dni, wniosek i postanowienie sądu

Utylizacja rzeczy dłużnika jest możliwa, ale na końcu drogi, nie na jej początku.

Dozorca wzywa dłużnika do odbioru rzeczy w terminie nie krótszym niż trzydzieści dni. Jeżeli dłużnik ich nie odbierze, sąd na wniosek dozorcy i po wysłuchaniu dłużnika nakazuje sprzedaż. Gdy rzeczy nie mają wartości handlowej albo sprzedaż się nie udała, sąd wskazuje inny sposób rozporządzenia nimi, nie wyłączając zniszczenia.

Z punktu widzenia opróżniania mieszkania oznacza to prostą rzecz. Rzeczy dłużnika w pierwszych tygodniach się przenosi i przechowuje, a nie wywozi na utylizację. Wywóz do zniszczenia przychodzi dopiero wtedy, gdy masz w ręku postanowienie sądu, które na to pozwala. Do tego czasu nawet stara wersalka i worek ubrań są czyimś mieniem, którego ktoś może się upomnieć.

Jak sformułować wezwanie, jak liczyć termin i co dołączyć do wniosku, to pytania do komornika albo prawnika. My tego nie podpowiadamy, bo każda sprawa ma inną historię, a pomyłka w terminie cofa cię do początku.

Co możesz zrobić od razu po odzyskaniu kluczy

Nie wszystko w mieszkaniu należy do dłużnika i nie wszystko musi czekać.

Wyposażenie, które było twoje od początku najmu, czyli meble z umowy, AGD, lampy, jest twoje także po eksmisji. Możesz je zostawić, wymienić albo wywieźć. Dlatego tak ważny jest protokół zdawczo-odbiorczy z początku najmu albo choćby zdjęcia z dnia, w którym wydawałeś mieszkanie. Bez nich granica między twoim a cudzym robi się płynna.

Osobna sprawa to rzeczy, które w oczywisty sposób są odpadem: zepsuta żywność w lodówce, pełne kosze, worki ze śmieciami w przedpokoju. O tym, co uznać za odpad, a co za rzecz do przechowania, najlepiej porozmawiać z komornikiem jeszcze podczas czynności, żeby trafiło to do protokołu. Wątpliwe rzeczy, czyli dokumenty, zdjęcia, elektronikę, biżuterię, pakuje się do przechowania, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wyglądają na śmieci.

  • Zrób zdjęcia wszystkich pomieszczeń, zanim cokolwiek ruszysz
  • Oddziel fizycznie swoje wyposażenie od rzeczy dłużnika, np. w osobnym pokoju
  • Wyrzuć zepsutą żywność i oczywiste śmieci, najlepiej zgodnie z ustaleniami z protokołu
  • Zabezpiecz dokumenty, klucze, telefony i drobną elektronikę dłużnika w opisanym kartonie
  • Spisz liczniki prądu, wody i gazu i zgłoś zmianę u dostawców
  • Nie oddawaj nikomu rzeczy dłużnika bez upoważnienia, także jego krewnym

Przechowanie w praktyce: kartony, folia i lista

Rzeczy przechowywane miesiąc w wilgotnej piwnicy wracają do dłużnika jako szkoda.

Przechowanie na koszt dłużnika to zasada prawna. Kto wyłoży pieniądze na magazyn i czy da się je potem odzyskać, to osobne pytanie do prawnika. Praktyczna strona jest taka, że rzeczy muszą gdzieś stać przez co najmniej kilka tygodni, w warunkach, w których się nie zniszczą. Sucha piwnica, garaż albo boks w magazynie samoobsługowym się nadają. Balkon, wilgotna komórka i klatka schodowa nie.

Pakowanie pod przechowanie różni się od pakowania pod wyrzucenie. Ubrania idą do kartonów albo worków, ale opisanych, z numerem. Meble owija się folią lub kocem, szafy i komody opróżnia, a zawartość pakuje osobno z informacją, skąd pochodzi. Elektronikę i dokumenty pakuje się do osobnych pudeł, zaklejonych i opisanych. Do tego lista: numer kartonu, co w nim jest, zdjęcie. Ta lista to twoja ochrona, gdy dłużnik po dwóch miesiącach zapyta o konkretną rzecz.

Przy takim zleceniu pakujemy rzeczy, numerujemy kartony, robimy zdjęcia i spisujemy, co wynieśliśmy, a potem przewozimy wszystko pod adres wskazany przez dozorcę. Na koniec dostajesz fakturę i protokół z opróżnienia. Koszt zależy od ilości rzeczy, piętra, odległości do miejsca przechowania i czasu pakowania. Orientację daje cennik, a konkretną kwotę podajemy po zdjęciach albo oględzinach.

Wnętrze boksu w magazynie samoobsługowym z ustawionymi kartonami, zwiniętym dywanem i krzesłami owiniętymi folią

Jeżeli jesteś po drugiej stronie: odbiór rzeczy od dozorcy

Do nas dzwonią też osoby eksmitowane i ich rodziny. Dla nich liczy się ten sam termin.

Jeżeli to twoje rzeczy trafiły do dozorcy, wezwanie do odbioru jest najważniejszym pismem, jakie dostaniesz w tej sprawie. Termin w nim wyznaczony nie może być krótszy niż trzydzieści dni, ale po jego upływie dozorca może wystąpić do sądu o sprzedaż albo inne rozporządzenie rzeczami. Lepiej odebrać je wcześniej, nawet jeśli nowe mieszkanie nie jest jeszcze gotowe.

Umów się z dozorcą na konkretny dzień i godzinę i weź ze sobą kopię protokołu komornika albo listę rzeczy, jeżeli ją dostałeś. Sprawdź na miejscu, czy wszystko się zgadza, zanim cokolwiek załadujesz. Przy większej ilości rzeczy przyda się transport z ekipą: zabieramy z magazynu, garażu albo piwnicy i przewozimy pod nowy adres, także do pokoju na stancji czy do rodziny w innej miejscowości. Wycenę transportu podajemy przez telefon, po informacji, skąd i dokąd jedziemy, ile jest kartonów i mebli oraz czy na miejscu jest winda.

Czego nie robimy przy eksmisji

Wchodzimy do lokalu, którym zlecający ma prawo dysponować. Ani dzień wcześniej.

Nie uczestniczymy w usuwaniu ludzi z mieszkania, nie otwieramy zamków i nie wchodzimy do lokalu, w którym nadal mieszka osoba eksmitowana. Nie decydujemy też, co z rzeczy dłużnika ma wartość, a co jest śmieciem. Jeżeli zlecasz nam opróżnienie, prosimy o informację, na jakiej podstawie dysponujesz lokalem i co z jego zawartości wolno wywieźć, a co przewieźć do przechowania.

Mieszkania po długim sporze bywają w złym stanie. Jeżeli są w nich pluskwy, karaluchy albo gryzonie, najpierw musi wejść firma od dezynsekcji i deratyzacji. My tego nie robimy, a wynoszenie rzeczy z zaatakowanego lokalu przed zabiegiem roznosi problem po klatce i do miejsca przechowania. Specjalistycznego sprzątania też nie wykonujemy.

Jeżeli najemca wyprowadził się sam, zanim doszło do eksmisji, i zostawił rzeczy, sytuacja wygląda inaczej, bo nie ma komornika ani dozorcy. Opisaliśmy ją w tekście o rzeczach pozostawionych przez najemcę.

Najczęstsze pytania (FAQ)

Czy po eksmisji mogę wyrzucić rzeczy, które zostały w mieszkaniu?

Nie na własną rękę. Rzeczy osoby eksmitowanej nadal należą do niej. Komornik oddaje je dłużnikowi albo dozorcy na przechowanie, a o sprzedaży lub zniszczeniu decyduje sąd, na wniosek dozorcy, po bezskutecznym wezwaniu dłużnika do odbioru.

Kto przechowuje rzeczy po eksmisji?

Dłużnik albo jego dorosły domownik, a gdy to niemożliwe, dozorca ustanowiony przez komornika. Rzeczy są przechowywane na koszt dłużnika. Dozorcą bywa także właściciel lokalu i wtedy komornik poucza go o obowiązkach.

Jak długo trzeba przechowywać rzeczy eksmitowanego?

Dozorca wzywa dłużnika do odbioru w terminie nie krótszym niż 30 dni. Potem potrzebny jest jeszcze wniosek do sądu i postanowienie. Całość trwa więc dłużej niż miesiąc, a dokładny harmonogram w twojej sprawie powie komornik albo prawnik.

Czy eksmisja jest możliwa w listopadzie?

Wyroków nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się od 1 listopada do 31 marca, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego może się przenieść. Ustawa przewiduje wyjątki, więc o swój przypadek zapytaj komornika.

Czy możecie przewieźć rzeczy dłużnika do magazynu?

Tak. Pakujemy je, numerujemy kartony, robimy zdjęcia, spisujemy zawartość i przewozimy pod adres wskazany przez dozorcę. Nie decydujemy, co z tych rzeczy jest odpadem, i nie wywozimy ich do zniszczenia bez postanowienia sądu.

Czy weźmiecie udział w eksmisji razem z komornikiem?

Nie usuwamy ludzi z lokali i nie otwieramy zamków. Możemy przyjechać po zakończeniu czynności, gdy lokal jest wydany, i zająć się rzeczami według ustaleń z komornikiem i dozorcą.

Po eksmisji mieszkanie wraca do ciebie, ale rzeczy w nim nie. Komornik oddaje je dłużnikowi albo dozorcy, dozorca wzywa do odbioru w terminie nie krótszym niż 30 dni, a o sprzedaży lub zniszczeniu decyduje sąd. Od razu możesz zrobić zdjęcia, wyrzucić zepsutą żywność, oddzielić swoje wyposażenie i zabezpieczyć dokumenty dłużnika. Resztę pakuje się i przechowuje z listą zawartości. Jeżeli potrzebujesz kogoś do pakowania i przewozu do magazynu, przyślij zdjęcia pokoi i adres miejsca przechowania.