KrótkoOpakowanie wielomateriałowe to opakowanie z co najmniej dwóch warstw różnych materiałów, których nie da się rozdzielić ręcznie, np. karton po mleku lub soku z tektury, folii i aluminium. W domu wrzuca się je do żółtego pojemnika.
Ustawowa definicja jest dość szczegółowa. Chodzi o opakowanie wykonane co najmniej z dwóch warstw różnych materiałów, które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą integralną całość, złożoną z pojemnika wewnętrznego i obudowy zewnętrznej (art. 8 pkt 10 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Klasyczny przykład to karton po mleku: tektura daje sztywność, cienka folia szczelność, a w kartonach na soki dochodzi często warstwa aluminium. W katalogu odpadów opakowania wielomateriałowe mają kod 15 01 05.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska wymienia kartoniki po mleku i napojach wśród odpadów do pojemnika na metale i tworzywa sztuczne, a wprost wyklucza je z pojemnika na papier (zasady segregowania, MKiŚ). Z zewnątrz wyglądają jak tektura, stąd najczęstsza pomyłka. W papierni folia i aluminium przeszkadzają, dlatego takie opakowania wymagają osobnego procesu, w którym włókna oddziela się od pozostałych warstw.
Druga pomyłka dotyczy rzeczy, które też składają się z kilku materiałów, ale opakowaniami nie są. Tapicerowane krzesło, materac sprężynowy czy panel podłogowy z warstwą korka nie trafiają do żółtego worka. Materac to odpad wielkogabarytowy, a panele zerwane przy remoncie należą do odpadów budowlanych.
Łączy je jedno: im trudniej rozdzielić materiały, tym mniejsza szansa na recykling materiałowy, a większa na przeróbkę na paliwo. Opróżniony i zgnieciony karton po soku zajmuje w worku ułamek miejsca i nie brudzi sąsiednich odpadów, więc jest dla sortowni dużo łatwiejszy.