KrótkoRecykling materiałowy to przetwarzanie odpadów na surowiec do produkcji nowych wyrobów, np. przetopienie złomu na stal albo przerobienie makulatury na tekturę. Odróżnia się go od recyklingu organicznego i od odzysku energii.
Nazwa służy przede wszystkim do odróżnienia rzeczy, które w mowie potocznej zlewają się w jedno. Recykling materiałowy daje surowiec: granulat, makulaturę, stłuczkę, złom. Ustawa o odpadach nie nadaje mu osobnej definicji, ale w definicji recyklingu wydziela recykling organiczny i wyłącza z niej odzysk energii oraz przeróbkę na paliwa (art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy o odpadach). To, co zostaje po tych wyłączeniach, jest właśnie recyklingiem materiałowym.
Każdy materiał ma swoją ścieżkę. Stal i aluminium da się przetapiać wiele razy. Włókna papieru skracają się przy każdym przerobie, więc liczba cykli jest ograniczona. Szkło opakowaniowe wraca do huty jako stłuczka, ale szyby, lustra i szkło żaroodporne mają inny skład i w tej samej hucie przeszkadzają. Tworzywa sztuczne sortuje się według rodzaju, bo mieszanka różnych polimerów daje słaby materiał.
Przy opróżnianiu mieszkań i piwnic najwięcej surowca dostarcza złom: żeliwne kaloryfery, stalowe wanny, stare rowery, rury miedziane, aluminiowe ramy. Drugie miejsce zajmuje makulatura, czyli książki, czasopisma i segregatory bez metalowych mechanizmów. Ze sprzętu AGD odzyskuje się głównie stal, miedź i tworzywa, ale to już zadanie zakładów przetwarzania elektroodpadów.
Recykling materiałowy ma swoje granice. Laminowany blat czy panel złożony z kilku warstw da się rozdzielić tylko kosztownie, a surowiec z odzysku nie zawsze wygrywa ceną z pierwotnym. Dlatego wyżej w hierarchii stoi ponowne użycie: działający regał nie wymaga żadnego przetwarzania.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz gratów w Łodzi
- Poradnik: Recykling mebli - co da się odzyskać z płyty