Czym jest winda osobowa?

W języku przepisów winda to dźwig. Dźwigi do transportu osób lub ładunków objęte są pełnym dozorem technicznym, z badaniem okresowym co rok i przeglądem konserwacyjnym co 30 dni (załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego urządzeń transportu bliskiego). Badania prowadzi Urząd Dozoru Technicznego, przeglądy firma konserwująca, której dane wiszą zwykle w kabinie lub przy wejściu.

Kabiny wind w blokach z lat 70. i 80. są małe i płytkie. Tabliczka podaje udźwig w kilogramach i liczbę osób, ale przy meblach ważniejsze są wymiary: wysokość i szerokość drzwi oraz głębokość kabiny, mierzona także po przekątnej. Lodówka zmieści się wagowo bez kłopotu, a mimo to nie wejdzie, bo kabina jest za płytka, by ją przechylić.

Winda osobowa nie służy do przewozu ładunków, ale w praktyce jadą nią kartony, krzesła i rozkręcone meble. Regulamin porządku domowego wspólnoty lub spółdzielni może określać, jak to robić: zabezpieczyć ściany kabiny, nie blokować drzwi na dłużej, uprzedzić administrację. Przeciążenie albo zablokowanie drzwi kończy się zatrzymaniem dźwigu i czekaniem na konserwatora.

Błąd, który psuje plan dnia: przeprowadzka rozpisana wyłącznie „na windę”. Gdy dźwig stanie albo okaże się za mały na szafę, wszystko idzie schodami. Wymiary kabiny mierzy się więc przed terminem, a nie w jego trakcie.