KrótkoBudynek wielorodzinny to budynek mieszkalny, który nie spełnia definicji domu jednorodzinnego, w praktyce zwykle taki, w którym jest więcej niż dwa mieszkania. Należą tu bloki, kamienice, apartamentowce i małe budynki z kilkoma lokalami.
Prawo budowlane definiuje go przez zaprzeczenie: to budynek służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, który nie jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (art. 3 pkt 2c ustawy Prawo budowlane). W domu jednorodzinnym można wydzielić najwyżej dwa lokale mieszkalne (art. 3 pkt 2a), więc budynek z trzema mieszkaniami to już w praktyce zabudowa wielorodzinna.
W Łodzi ten typ zabudowy wyraźnie przeważa. Szacunek oparty na danych GUS i GUGiK daje ok. 347 tys. mieszkań w budynkach wielorodzinnych, czyli ok. 88% lokali w mieście. W okolicznych miastach udział jest mniejszy, np. w Konstantynowie Łódzkim ok. 44%, a w Strykowie ok. 38% (szacunki). Wszystkich mieszkań w Łodzi GUS naliczył w 2025 r. 392 357 (GUS, Bank Danych Lokalnych).
Dla mieszkańców wielorodzinność oznacza wspólne części budynku, czyli klatkę, windę, piwnice i podwórko, a także wspólne zasady. Budynkiem zarządza wspólnota mieszkaniowa, spółdzielnia, gmina albo prywatny właściciel, zwykle przez zarządcę, a porządek opisuje regulamin. Przy przeprowadzce przekłada się to na zgłoszenie terminu, rozsądne korzystanie z windy i sprzątnięcie klatki po sobie.
Wielorodzinny nie znaczy duży. Trzy mieszkania w przedwojennej willi, podzielonej po wojnie między lokatorów, to również budynek wielorodzinny, choć z ulicy wygląda jak dom. Podział piwnic, strychu i ogrodu bywa w takich miejscach nieformalny i sporny.
Więcej na ten temat
- Usługa: Przeprowadzki lokalne w Łodzi