KrótkoZbieranie odpadów to gromadzenie ich przed transportem do miejsc przetwarzania, łącznie ze wstępnym sortowaniem i tymczasowym magazynowaniem. Prowadzenie zbierania wymaga zezwolenia, które wydaje zwykle starosta, a przy dużych ilościach marszałek województwa.
Ustawowa definicja obejmuje gromadzenie odpadów przed transportem do przetwarzania, wstępne sortowanie, które nie zmienia zasadniczo ich charakteru ani klasyfikacji, oraz tymczasowe magazynowanie (art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach). Typowe miejsce zbierania to plac z kontenerami, na którym odpady czekają na wysyłkę do zakładu przetwarzania.
Zbieranie wymaga zezwolenia (art. 41 ust. 1). Wydaje je starosta, a marszałek województwa m.in. wtedy, gdy łączna masa odpadów magazynowanych w ciągu roku przekracza 3000 ton (art. 41 ust. 3). Firma z takim zezwoleniem trafia z urzędu do rejestru BDO, a przekazanie jej odpadów przenosi na nią odpowiedzialność za dalsze gospodarowanie nimi (art. 27 ust. 3).
Często myli się trzy różne uprawnienia. Zbieranie to zezwolenie z ustawy o odpadach. Transport cudzych odpadów wymaga wpisu do rejestru BDO. Odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, czyli obsługa pojemników przy domach w ramach gminnego systemu, to działalność regulowana z wpisem do rejestru prowadzonego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (art. 9b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach).
Szczególną formą jest selektywne zbieranie, w którym strumień obejmuje tylko odpady o tych samych właściwościach (art. 3 ust. 1 pkt 24). Na tej zasadzie działają gminne PSZOK-i.