KrótkoKod odpadu to sześciocyfrowy numer z katalogu odpadów, wskazujący grupę, podgrupę i rodzaj odpadu, np. 20 03 07 dla odpadów wielkogabarytowych. Gwiazdka przy kodzie oznacza odpad niebezpieczny.
Odpady klasyfikuje się według źródła powstania, właściwości niebezpiecznych i składników (art. 4 ustawy o odpadach). Katalog z kodami określa rozporządzenie ministra (rozporządzenie w sprawie katalogu odpadów). Pierwsze dwie cyfry to grupa, dwie środkowe podgrupa, dwie ostatnie konkretny rodzaj. Grup jest dwadzieścia; dla mieszkań najważniejsze są 17 (budowa, remonty i demontaż) i 20 (odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie).
Kilka kodów z codziennej praktyki: 20 03 01 to niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne, 20 01 01 papier i tektura, 20 01 11 tekstylia, 20 01 36 zużyte urządzenia elektryczne bez składników niebezpiecznych, a 20 01 35* te z niebezpiecznymi składnikami. Z remontu pochodzą m.in. 17 01 07 (mieszanina betonu, cegły i ceramiki) i 17 02 01 (drewno).
Ta sama deska może więc dostać różny kod zależnie od źródła: z rozbiórki ściany to 17 02 01, z gospodarstwa domowego zbierana selektywnie to 20 01 38. Katalog zawiera też pary kodów „lustrzanych”, jak 17 01 06* i 17 01 07, gdzie o wyborze decyduje obecność substancji niebezpiecznych.
Kod wpisuje się w dokumentach ewidencji, w tym w KPO. W łódzkim PSZOK-u przy Granicznej 2 to pracownik określa kod przyjmowanego odpadu zgodnie z katalogiem (karta procedury PSZOK, LCKM), więc mieszkaniec nie musi go znać.