KrótkoOdpady budowlane i rozbiórkowe to odpady powstałe podczas robót budowlanych: gruz, płytki, tynk, płyty gipsowe, stolarka, kawałki rur czy styropian. Prawo nie zalicza ich do odpadów komunalnych, nawet gdy pochodzą z remontu mieszkania.
Definicja w ustawie jest krótka: chodzi o odpady „powstałe podczas robót budowlanych” (art. 3 ust. 1 pkt 6a ustawy o odpadach). W katalogu odpadów zajmują grupę 17, od betonu i gruzu ceglanego (17 01 01, 17 01 02), przez drewno, szkło i tworzywa z budowy (17 02), po zmieszane odpady z budowy i remontów (17 09 04).
Definicja odpadów komunalnych wprost je wyłącza. Mimo to gmina musi zadbać, by PSZOK przyjmował odpady budowlane i rozbiórkowe z gospodarstw domowych (art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). Do pojemnika na zmieszane przy bloku trafiać nie powinny.
Kto jest ich wytwórcą? Przy remoncie robionym przez ekipę ustawa wskazuje wykonawcę usługi, chyba że umowa stanowi inaczej (art. 3 ust. 1 pkt 32). Gdy właściciel sam skuwa płytki, wytwórcą jest on, ale jako osoba prywatna nie prowadzi ewidencji tych odpadów (art. 66 ust. 4 pkt 1 lit. d).
Od 1 stycznia 2025 r. wytwórca odpadów budowlanych i rozbiórkowych ma zapewnić wysegregowanie co najmniej drewna, metali, szkła, tworzyw sztucznych, gipsu i odpadów mineralnych. Jeżeli wytwórcą jest osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą, obowiązek wykonuje następny posiadacz, któremu przekazała odpady (art. 101a ustawy o odpadach w brzmieniu z nowelizacji z 2024 r.). Worek, w którym leżą razem płyta gipsowa, kawałki rur i stara deska, sprawia potem kłopot przy przyjęciu.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz gruzu w Łodzi