Czym jest odpad?

Definicja pochodzi z ustawy o odpadach (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach) i opiera się na trzech sytuacjach: ktoś rzeczy się pozbywa, zamierza się jej pozbyć albo musi to zrobić. Sprawna szafa wystawiona pod altanę śmietnikową staje się odpadem w chwili, w której właściciel postanowił ją wyrzucić. Ta sama szafa sprzedana przez ogłoszenie odpadem nie jest, bo dalej służy temu, do czego ją zrobiono.

Granica ma skutki prawne. Rzecz uznana za odpad podlega przepisom o zbieraniu, transporcie i przetwarzaniu, a przekazać ją wolno tylko komuś, kto ma do tego zezwolenie albo wpis do rejestru. Przedmiot oddany sąsiadowi czy do szafy społecznej pozostaje zwykłą rzeczą. Ustawa nazywa to ponownym użyciem: korzystaniem z produktu, który nie stał się odpadem, do tego samego celu (art. 3 ust. 1 pkt 18).

Częsta pomyłka polega na utożsamianiu odpadu ze śmieciami z kuchennego kosza. Odpadem jest też wersalka, pralka bez bębna, worek gruzu po skuciu płytek albo pudło przeterminowanych leków. Różnią się kategorią i kodem, a od kategorii zależy, dokąd mogą trafić: do pojemnika przy bloku, do PSZOK-u, do zakładu przetwarzania elektroodpadów czy na sortownię.

W mieszkaniu po dziadkach zwykle jest wszystkiego po trochu. Część mebli jeszcze komuś posłuży, część książek przyda się bibliotece, a reszta to już odpady różnych rodzajów. Dopóki rodzina nie zdecyduje, co oddaje dalej, a co wyrzuca, nikt z zewnątrz nie przesądzi za nią, które rzeczy są odpadem.