KrótkoOdpady wielkogabarytowe, potocznie gabaryty, to rzeczy z gospodarstwa domowego zbyt duże lub ciężkie na zwykły pojemnik: meble, materace, dywany, wózki, duże zabawki. W katalogu odpadów mają kod 20 03 07.
Ustawa o odpadach nie daje gabarytom osobnej definicji, ale wymienia je w definicji odpadów komunalnych jako odpady wielkogabarytowe, „w tym materace i meble” (art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o odpadach). Katalog odpadów nadaje im kod 20 03 07 (rozporządzenie w sprawie katalogu odpadów). Granicę w praktyce wyznacza pojemnik: jeśli rzecz nie zmieści się do kontenera na zmieszane, zwykle jest gabarytem.
Najczęściej myli się je ze sprzętem z wtyczką. Lodówka, pralka czy telewizor też są duże, tyle że to zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, objęty osobnymi zasadami zbiórki i przetwarzania. Gminy w regulaminach odróżniają też gabaryty od odpadów remontowych, takich jak drzwi, okna, wanny czy armatura. Przed wystawką trzeba sprawdzić lokalny regulamin, bo wystawiona wanna może zostać na chodniku.
Mieszkaniec ma dwie bezpłatne drogi: gminną zbiórkę według harmonogramu albo samodzielny przywóz do PSZOK-u. W Łodzi punkt przyjmuje od mieszkańca odpady wielkogabarytowe lub budowlane w ilości do 200 kg jednorazowo i 1500 kg miesięcznie, a pracownicy nie wyjmują rzeczy z samochodu (karta procedury PSZOK, LCKM).
Kłopot zaczyna się przy większej ilości. Komplet mebli z trzypokojowego mieszkania to kilka kursów autem osobowym, rozkręcanie szaf i noszenie elementów po schodach. Gdy rzeczy jest więcej, niż pozwala limit, albo nie ma ich czym przewieźć, zostaje płatny odbiór przez firmę.