Czym jest pianino?

Pod skrzynią kryje się żeliwna rama, na której naciągnięto ponad dwieście strun. To ona sprawia, że pianino jest jednym z najcięższych przedmiotów w mieszkaniu, cięższym od pełnej szafy czy pralki. Ciężar nie rozkłada się równo: większość masy skupia się z tyłu i u góry, a podstawa jest wąska. Instrument łatwo przewrócić i trudno porządnie złapać.

Pianina się nie rozbiera. Zdjąć można klapę, pokrywę i przednią ściankę, ale konstrukcja nośna pozostaje jedną bryłą. Wynoszenie to zadanie dla kilku osób z pasami nośnymi, często z wózkiem schodowym albo deską do przesuwania po stopniach. Kółka u spodu pomagają tylko na równej podłodze, na progu potrafią się zablokować i przechylić instrument w stronę ruchu.

W kamienicach i blokach bez windy kłopotem jest zakręt klatki i półpiętro, na którym trzeba obrócić wysoką bryłę. Przed wyceną ekipa pyta o piętro, windę, szerokość schodów i drzwi, a najprościej odpowiedzieć zdjęciami. Pianino cyfrowe to zupełnie inna kategoria: lżejsze, rozkręcane, a jako urządzenie elektryczne po zużyciu staje się elektroodpadem.

Stare pianino rzadko ma wartość, jaką przypisuje mu rodzina. Instrumentu z pękniętą płytą rezonansową albo z kołkami, które nie trzymają stroju, zwykle nie opłaca się remontować. Ocenę daje stroiciel, najlepiej zanim zapadnie decyzja o wywozie. Pianino przewiezione do nowego mieszkania stroi się dopiero po kilku tygodniach, kiedy drewno przyzwyczai się do nowych warunków.