KrótkoPierwsza pomoc przy dźwiganiu to działania podejmowane na miejscu, gdy podczas noszenia mebli lub sprzętu ktoś dozna urazu: zabezpieczenie miejsca, ocena stanu poszkodowanego, opatrzenie rany i wezwanie pomocy pod numer 112, jeśli stan tego wymaga.
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym definiuje pierwszą pomoc jako czynności podejmowane w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przez kogoś, kto znajduje się na miejscu zdarzenia (art. 3 pkt 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym). Każdy świadek takiego zdarzenia ma co najmniej obowiązek, w miarę swoich możliwości, powiadomić służby (art. 4).
Przy przenoszeniu ciężarów najczęściej zdarzają się przecięcia dłoni o szkło lub blachę, palce przytrzaśnięte między meblem a framugą, stłuczenia stopy po upuszczeniu ładunku i nagły ból pleców przy podnoszeniu. Na schodach dochodzą upadki. Zwykle wystarczy przerwać pracę, oczyścić i opatrzyć ranę, a do stłuczenia przyłożyć coś zimnego.
Są jednak objawy, przy których nie czeka się, aż przejdzie: ból w klatce piersiowej, duszność lub zawroty głowy po wysiłku, silne krwawienie, upadek ze schodów z utratą przytomności, bólem szyi lub pleców albo drętwieniem kończyn. Wtedy dzwoni się pod 112, a osoby po upadku nie podnosi się i nie sadza na siłę, jeśli nie grozi jej inne niebezpieczeństwo.
Pracodawca ma obowiązek zapewnić środki do udzielania pierwszej pomocy, wyznaczyć pracowników, którzy jej udzielają, i zapewnić łączność ze służbami ratunkowymi (art. 2091 § 1 Kodeksu pracy). Dla ekipy w terenie oznacza to apteczkę w aucie i ludzi, którzy umieją z niej skorzystać.
Większości urazów przy noszeniu da się uniknąć. Pomagają rękawice, buty z podnoskiem, sprzęt pomocniczy i dobranie liczby osób do ciężaru.