Czym jest wycena telefoniczna?

Przez telefon dobrze wycenia się to, co da się jednoznacznie opisać: wersalkę z trzeciego piętra bez windy, lodówkę z parteru, trzy szafy i dwa łóżka z bloku z windą. Wyceniający dopyta o szczegóły, których dzwoniący sam by nie wspomniał: czy meble są rozkręcone, czy narożnik ma skrzynię na pościel, czy bus stanie pod klatką, czy coś trzeba zdemontować.

Granica leży tam, gdzie opis przestaje wystarczać. „Mieszkanie po mamie, trzy pokoje, trochę rzeczy” to za mało, bo słowo „trochę” każdy rozumie inaczej. Przy całych lokalach rozmowa daje orientacyjny przedział, a dokładną cenę ustala się po zdjęciach albo oględzinach.

Rozmowa często kończy się umówieniem terminu, a umowa zawarta przez telefon z konsumentem jest umową na odległość. Przedsiębiorca potwierdza jej zawarcie na trwałym nośniku, na przykład mailem, najpóźniej przed rozpoczęciem usługi (art. 21 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta). W takim potwierdzeniu widać czarno na białym, co obejmuje cena: zniesienie, demontaż, wywóz, zamiecenie.

Najczęstszy błąd dzwoniącego to pominięcie piwnicy, balkonu albo zawartości szaf. Wycena dotyczy wtedy innego zlecenia niż to, które ekipa zastaje na miejscu. Wycena jest bezpłatna, więc lepiej powiedzieć za dużo niż za mało. Po rozmowie dostajesz cenę albo przedział i dopiero wtedy decydujesz o terminie.