Czym jest antresola?

Słowo pochodzi z francuskiego „entresol”, czyli kondygnacji wciśniętej między parter a pierwsze piętro. W mieszkaniach chodzi o coś skromniejszego: drewnianą albo stalową platformę zawieszoną w pokoju na wysokości, na której mieści się materac, regał czy biurko. W łódzkich kamienicach z wysokimi stropami lokatorzy dobudowywali je sami, z belek i desek, żeby wyczarować z jednego pokoju dwa.

Antresola nie powiększa mieszkania w sensie prawnym. Ustawa wprost wyłącza ją z powierzchni użytkowej lokalu (art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów), więc dodatkowa sypialnia nad kuchnią nie zmienia metrażu w akcie ani w rozliczeniach. Wiele starszych konstrukcji powstało bez projektu, przykręcone do ścian, które nie zawsze to dobrze znoszą.

Opróżnianie antresoli to praca w pionie. Wszystko schodzi po wąskich, stromych schodkach albo po drabinie, często bez poręczy. Materac, stelaż łóżka i sterty pudeł trafiły tam zwykle jeszcze przed montażem barierki i teraz nie mieszczą się w otworze, więc się je składa albo opuszcza na pasach. Jedna osoba podaje z góry, druga odbiera na dole. Kurz na antresolach bywa gruby, bo nikt tam nie sprząta.

Sama konstrukcja to część wykończenia mieszkania, nie mebel. Rozbiórki antresoli nie wykonujemy, bo to robota budowlana: zostają kotwy w ścianach, dziury w tynku i czasem uszkodzony strop. Opróżniamy ją i znosimy rzeczy, a rozbiórkę zostawiamy stolarzowi albo ekipie remontowej.