Czym jest kamienica?

Łódzkie kamienice powstawały głównie w czasie przemysłowego rozwoju miasta, na przełomie XIX i XX wieku, na wąskich i głębokich działkach. Stąd ich układ: budynek frontowy od ulicy, brama przejazdowa, podwórko i oficyny z tyłu lub po bokach. Według Narodowego Spisu Powszechnego 2021 w Łodzi było 60 684 zamieszkanych mieszkań w budynkach sprzed 1945 roku, czyli 19,1% wszystkich zamieszkanych (GUS, NSP 2021). Liczbę samych kamienic można tylko oszacować: opracowanie danych GUGiK daje dla Łodzi ok. 4,5 tys. budynków (szacunek).

Kamienica stawia przeprowadzce konkretne przeszkody. Kondygnacje są wysokie, więc trzecie piętro w kamienicy to wyraźnie więcej schodów niż trzecie piętro w bloku. Windy zwykle nie ma, schody bywają drewniane i kręte, a mieszkanie w oficynie oznacza przejście z każdym meblem przez bramę i podwórko.

W środku czekają rzeczy, których w blokach brak: piece kaflowe, wysokie szafy i kredensy dopasowane do ścian, antresole, pawlacze i zabudowy wnęk. Część mebli wnoszono w częściach albo przez okno, część stoi od dziesięcioleci i nikt nie wie, czy przejdzie przez drzwi. W piwnicach i na strychach zalegają rzeczy po kilku pokoleniach lokatorów.

Właścicielem bywa gmina, wspólnota po wykupie lokali albo osoba prywatna. Od tego zależy, kto wydaje klucz do piwnicy, kto zgadza się na wjazd na podwórko i komu zgłasza się dłuższe prace.