Czym jest kompostowanie?

Ustawa o odpadach zalicza do recyklingu ponowne przetwarzanie materiału organicznego, nazywane recyklingiem organicznym (art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy o odpadach). Kompostowanie jest jego najprostszą formą. Surowcem są odpady ulegające biodegradacji, czyli rozkładane tlenowo lub beztlenowo przez mikroorganizmy (pkt 10), a efektem próchnica, którą można nawozić glebę.

Proces działa w dwóch skalach. Bioodpady z brązowych pojemników jadą do kompostowni przemysłowych, gdzie pryzmy napowietrza się i pilnuje ich temperatury oraz wilgotności. Łódzki Zarząd Gospodarowania Odpadami ma w swojej strukturze oddział Kompostownia (karta procedury PSZOK, LCKM). Druga skala to ogród. Przetwarzanie odpadów poza instalacjami jest co do zasady zakazane, ale ustawa robi wyjątek dla osób fizycznych kompostujących na potrzeby własne (art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3).

Nie wszystko, co organiczne, nadaje się do kompostu. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wymienia wśród rzeczy, których nie wrzuca się do bioodpadów, m.in. kości, mięso, olej jadalny, drewno impregnowane, płyty wiórowe i MDF oraz popiół z węgla kamiennego (zasady segregowania, MKiŚ). Stara szafka z płyty, choć „drewniana”, kompostem się nie stanie, bo zawiera klej i okleinę.

Dobrze prowadzona pryzma pachnie ziemią. Odór gnicia oznacza zwykle brak powietrza albo za dużo mokrych resztek kuchennych wrzuconych naraz, więc materiał miesza się z suchymi liśćmi lub drobnymi gałązkami.