Czym jest recykling?

W ustawie recykling jest szczególnym przypadkiem odzysku (art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy o odpadach). Mieści się w nim przetwarzanie materiału organicznego, czyli recykling organiczny, na przykład kompostowanie bioodpadów. Poza definicją zostaje spalanie z odzyskiem energii, przeróbka na materiały do wykorzystania jako paliwo i użycie odpadów do prac ziemnych.

W hierarchii postępowania z odpadami recykling zajmuje trzecie miejsce, po zapobieganiu powstawaniu odpadów i przygotowaniu do ponownego użycia (art. 17). Naprawiony fotel, który znów komuś służy, jest więc lepszym wynikiem niż ten sam fotel rozebrany na surowce.

Gminy rozlicza się z poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Za 2026 r. ma on wynieść co najmniej 56 proc. wagowo, za 2030 r. 60 proc., a od 2035 r. 65 proc. (art. 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). Stąd nacisk na segregację: z worka odpadów zmieszanych da się odzyskać do recyklingu znacznie mniej niż z dobrze rozdzielonych frakcji.

Częsty mit głosi, że „i tak wszystko trafia do jednej śmieciarki”. W praktyce odpady selektywne jadą do sortowni i zakładów przerobu, a jakość materiału zależy od tego, co do nich wrzucono. Lustro w pojemniku na szkło albo tłusty karton w papierze potrafią obniżyć wartość całej partii.