Czym jest maska przeciwpyłowa FFP2?

Norma PN-EN 149 dzieli półmaski filtrujące na trzy klasy. Według CIOP-PIB penetracja cząstek aerozolu wynosi dla nich kolejno 20, 6 i 1 procent, czyli FFP1 zatrzymuje około 80 procent cząstek o wymiarach od 300 nm, FFP2 około 94 procent, a FFP3 około 99 procent (komunikat nr 1 CIOP-PIB, aktualizacja z 9 września 2020 r.). Przy pyle z gładzi, ze skuwania czy z zakurzonego strychu wybiera się co najmniej FFP2.

Skuteczność zależy od dopasowania. Powietrze idzie drogą najmniejszego oporu, więc przy zaroście, źle dociśniętym zacisku na nosie albo masce w złym rozmiarze wpada bokiem, z pominięciem filtra. W badaniach laboratoryjnych mierzy się dlatego tak zwany całkowity przeciek wewnętrzny, który obejmuje także nieszczelności przy twarzy. Zawór wydechowy ułatwia oddychanie przy wysiłku i ogranicza parowanie okularów, ale klasy ochrony nie zmienia.

Na masce znajduje się oznaczenie NR albo R. NR oznacza półmaskę do użytku przez jedną zmianę roboczą, R taką, którą można zakładać ponownie. Litera D informuje o pozytywnym wyniku próby zapychania pyłem dolomitowym, czyli o tym, że maska dłużej pozwala swobodnie oddychać przy dużym zapyleniu.

FFP2 nie chroni przed oparami rozpuszczalników, chloru czy amoniaku; do tego służą półmaski z pochłaniaczami. Nie wystarcza też przy usuwaniu azbestu, którego nie wykonujemy i który wymaga firmy stosującej określone procedury. Przy opróżnianiu zapylonych piwnic i strychów maska przyda się osobie, która wchodzi razem z ekipą, żeby wskazać rzeczy do zachowania.