Czym jest tapczan?

W odróżnieniu od wersalki tapczan się nie rozkłada. Leżysko jest gotowe od razu, a pod nim zwykle znajduje się pojemnik otwierany przez uniesienie materaca na zawiasach albo podnośnikach gazowych. W PRL tapczany stały w pokojach dziecięcych i kawalerkach, często pod ścianą z kilimem.

Materac tapczanu bywa przyszyty albo przykręcony do płyty i nie wymienia się go tak jak w łóżku. Gdy się zużyje, cały mebel traci sens, dlatego używane tapczany rzadko mają chętnych. Inaczej jest z nowszymi modelami z wymiennym materacem i sprawnym podnośnikiem, które dobrze się sprawdzają w małych pokojach.

Podnośniki gazowe wymagają przy demontażu ostrożności. Ściśnięty siłownik potrafi gwałtownie poderwać ramę, dlatego odkręca się go przy otwartym i podpartym materacu. Bez nich tapczan rozpada się na skrzynię i płytę z materacem, które przenosi się osobno. Skrzynia z płyty bywa lekka, ale na zakrętach klatki jest nieporęczna.

Tapczan do wyrzucenia to odpad wielkogabarytowy, jak każdy mebel tapicerowany. Kłopot sprawia zawartość pojemnika. Tapczany w piwnicach i na działkach latami służyły za skrzynie na rzeczy, więc przed załadunkiem sprawdza się, co zostało w środku. Zawilgocony tapczan z piwnicy waży więcej, niż wskazuje wygląd, i pachnie stęchlizną.