KrótkoWersalka to rozkładana kanapa, w której po opuszczeniu oparcia do poziomu siedziska powstaje łóżko dla dwóch osób. Pod siedziskiem ma zwykle skrzynię na pościel, a w PRL była podstawowym meblem do spania w małych mieszkaniach.
W mieszkaniu M-3 wersalka grała dwie role: za dnia kanapa w pokoju dziennym, w nocy łóżko rodziców. Konstrukcja jest prosta. Siedzisko unosi się lekko do przodu, oparcie kładzie się płasko i razem tworzą leżysko. Rama jest z drewna i płyty, wypełnienie ze sprężyn i pianki, obicie z tkaniny.
Nazw wersalka, tapczan, kanapa i sofa używa się zamiennie, choć wersalkę wyróżnia jedno: rozkłada się przez położenie oparcia. Tapczan to raczej łóżko z materacem, bez rozkładania, a sofa z założenia nie musi służyć do spania. Ogłoszenia wrzucają je często do jednego worka, co myli kupujących.
Do wyniesienia wersalkę dzieli się na części. Oparcie zdejmuje się z okuć, siedzisko odkręca od skrzyni, a boczki bywają przykręcone śrubami od środka. Pojedynczy element zmieści się w wąskiej klatce kamienicy, cała wersalka tylko przy szerokim zakręcie schodów. Skrzynię wynosi się pustą. Zapomniana pościel, dokumenty czy albumy ze zdjęciami to stały punkt przy oczyszczaniu mieszkań po starszych osobach.
Stara wersalka rzadko nadaje się do oddania. Sprężyny wychodzą przez obicie, pianka się kruszy, a tkanina chłonie zapachy. Trafia więc do odpadów wielkogabarytowych. Drewno ramy i stal ze sprężyn można w instalacji przetwarzania oddzielić od tapicerki.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz kanapy i narożnika w Łodzi
- Poradnik: Ile waży kanapa, meblościanka i pralka - tabela wag
- Wikipedia: Wersalka