Czym jest taras?

Tarasy dzieli się na naziemne, przy domu, oraz na tarasy na stropie, typowe dla ostatnich pięter nowych budynków i dla mieszkań z ogródkiem na parterze. Prawo budowlane wymaga zgłoszenia budowy przydomowego tarasu naziemnego dopiero powyżej 35 m2 powierzchni zabudowy, mniejszy nie wymaga ani pozwolenia, ani zgłoszenia (art. 29 ust. 1 pkt 22 i ust. 2 pkt 31 ustawy Prawo budowlane). Podobnie jak balkon, taras nie wchodzi do powierzchni użytkowej mieszkania (art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów).

Na tarasie zostają rzeczy na lato: meble ogrodowe, parasol z betonową podstawą, grill, leżaki, betonowe i ceramiczne donice z ziemią, czasem pergola przykręcona do posadzki. Plastikowe krzesła po kilku sezonach na słońcu pękają przy pierwszym ściśnięciu, drewniane meble szarzeją i butwieją od spodu. Donica z mokrą ziemią potrafi ważyć tyle co mała szafka.

Przy domu taras bywa najlepszą drogą wyjścia. Drzwi tarasowe są szerokie, a za nimi jest ogród, do którego czasem da się podjechać autem bliżej niż pod drzwi frontowe. Wynoszenie mebli z salonu przez taras skraca drogę o całą sień.

Taras na stropie wymaga ostrożności. Pod płytkami albo deskami leży izolacja przeciwwodna, a pod nią czyjś salon. Ciągnięcie ciężkiej donicy, uderzenie nogą stołu czy wózek z twardymi kółkami mogą uszkodzić okładzinę, a pęknięcie kończy się przeciekiem. Rzeczy się podnosi, a nie przesuwa.