Czym jest zameldowanie?

Obowiązek meldunkowy wynika z ustawy o ewidencji ludności. Termin jest jeden: zameldować się trzeba najpóźniej w 30. dniu od dnia przybycia do nowego miejsca (art. 27 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności). Jednocześnie można mieć jedno miejsce pobytu stałego i jedno czasowego.

Pobyt stały to zamieszkanie pod danym adresem z zamiarem stałego przebywania. Pobyt czasowy to przebywanie w innym miejscu bez zamiaru zmiany pobytu stałego, a w rozumieniu ustawy chodzi o okres ponad trzech miesięcy (art. 25 ustawy o ewidencji ludności). Student wynajmujący pokój na Polesiu na rok akademicki melduje się więc czasowo, a nie przenosi pobytu stałego z rodzinnego domu.

Najczęstsze nieporozumienie dotyczy skutków. Zameldowanie służy wyłącznie celom ewidencyjnym i potwierdza fakt pobytu (art. 28 ust. 4 tej ustawy). Nie daje prawa do lokalu i nie tworzy tytułu prawnego. Właściciel, który pozwolił najemcy się zameldować, nie traci przez to mieszkania, a najemca nie zyskuje prawa do zostania w nim po końcu umowy.

Zgłoszenie da się złożyć na papierze w urzędzie gminy właściwym dla położenia lokalu, z potwierdzeniem pobytu podpisanym przez właściciela, albo elektronicznie z podpisem zaufanym, kwalifikowanym lub osobistym. Wersja elektroniczna działa pod warunkiem, że urząd może dostarczyć potwierdzenie przez e-Doręczenia (art. 28 ust. 1). Właściciel lokalu z księgą wieczystą może zameldować się przez usługę online, która sama sprawdza dane w systemie ksiąg wieczystych (art. 28 ust. 2f).

Zameldowanie pod nowym adresem pozwala od razu wymeldować się z poprzedniego, bez osobnej wizyty (art. 33 ust. 3).