KrótkoHierarchia postępowania z odpadami to ustawowa kolejność wyboru sposobów radzenia sobie z odpadami: najpierw zapobieganie ich powstawaniu, potem przygotowanie do ponownego użycia, recykling, inne procesy odzysku, a na końcu unieszkodliwianie.
Pięć szczebli wylicza art. 17 ust. 1 ustawy o odpadach (art. 17 ustawy o odpadach). Kolejność nie jest przypadkowa: każdy wyższy szczebel oznacza mniej surowców zużytych od nowa i mniej odpadów na składowisku. Ustawa przewiduje instrumenty ekonomiczne, które mają zachęcać do jej stosowania, a gminy zapewniają zagospodarowanie odpadów zgodnie z hierarchią (art. 3 ust. 2 pkt 6b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach).
Na szczycie stoi zapobieganie, które dotyczy rzeczy, zanim staną się odpadem: naprawa, dłuższe używanie, sprzedaż, oddanie. Ustawa zalicza tu także ponowne użycie. Drugi szczebel, przygotowanie do ponownego użycia, dotyczy już odpadów: sprawdzenia, wyczyszczenia lub naprawy rzeczy, którą ktoś wyrzucił, tak by znów mogła służyć.
Różnica między tymi dwoma pojęciami bywa myląca. Komoda oddana przez ogłoszenie nigdy nie stała się odpadem. Ta sama komoda przywieziona do PSZOK-u i wystawiona potem do punktu napraw przeszła przez etap odpadu. Gminy mogą prowadzić takie punkty napraw i ponownego użycia (art. 3 ust. 2 pkt 6a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach).
Niżej są recykling, inne formy odzysku, na przykład spalanie z odzyskiem energii, i wreszcie unieszkodliwianie, czyli przede wszystkim składowanie. Przy opróżnianiu mieszkania hierarchia przekłada się na prostą kolejność: najpierw to, co zabiera rodzina, potem to, co da się oddać, a dopiero na końcu wywóz.
Więcej na ten temat
- Poradnik: Gdzie oddać stare meble za darmo - lista opcji
- Wikipedia: Hierarchia postępowania z odpadami