KrótkoPrzygotowanie do ponownego użycia to odzysk polegający na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie produktów albo ich części, które stały się już odpadami, tak by mogły znów służyć bez dalszej obróbki. Przykład: naprawa wyrzuconej pralki.
Ustawa o odpadach definiuje je jako rodzaj odzysku (art. 3 ust. 1 pkt 22 ustawy o odpadach). Od ponownego użycia różni się punktem wyjścia: tu zaczyna się od odpadu. Lodówka oddana do PSZOK-u, sprawdzona przez serwis i sprzedana dalej przeszła przygotowanie do ponownego użycia. Lodówka sprzedana przez właściciela bez wyrzucania to zwykłe ponowne użycie.
Pojęcie ma wymiar rozliczeniowy. Gminy muszą osiągać poziomy przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, liczone jako stosunek masy odpadów przygotowanych do ponownego użycia i poddanych recyklingowi do masy odpadów wytworzonych (ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, art. 3b). Każda sprawna szafa, która nie wyląduje w prasie śmieciarki, poprawia ten wynik.
Do przygotowania nadaje się niewiele: przedmioty kompletne, czyste i dające się naprawić bez nakładu większego niż ich wartość. Meble z płyty wiórowej po kilku latach w wilgotnej piwnicy pęcznieją i rozpadają się przy pierwszym przenoszeniu, więc nikt ich nie naprawi. Podobnie kończą materace trzymane latami w piwnicy lub na strychu.
W rozmowach z firmami pojęcie myli się z recyklingiem. Recykling przetwarza materiał: z płyty meblowej powstaje rozdrobniony surowiec, z którego da się zrobić nowy produkt. Przygotowanie do ponownego użycia zachowuje przedmiot: szafa zostaje szafą.
Więcej na ten temat
- Usługa: Utylizacja mebli w Łodzi
- Poradnik: Recykling mebli - co da się odzyskać z płyty