KrótkoKarton pierwszej potrzeby to osobno spakowane pudło z rzeczami, które będą potrzebne zaraz po przyjeździe do nowego mieszkania: pościel, ręcznik, kosmetyki, ładowarki, kilka naczyń, leki i podstawowe narzędzia. Ładuje się go na końcu, a otwiera jako pierwszy.
Wieczór po przeprowadzce wygląda podobnie w każdym mieszkaniu: kilkadziesiąt pudeł, zmęczenie i nagła potrzeba szczoteczki do zębów, która jest w jednym z nich. Karton pierwszej potrzeby rozwiązuje ten problem z góry. Pakuje się go ostatniego dnia rano, z rzeczy, których używało się do końca.
Zawartość zależy od domowników, ale zestaw powtarza się często. Komplet pościeli na każde łóżko, ręczniki, papier toaletowy, mydło, worki na śmieci. Czajnik, kubki, kawa albo herbata, kilka sztućców i talerzy. Ładowarki do telefonów, przedłużacz, latarka, żarówka. Nożyk do kartonów, śrubokręt, klucz imbusowy do skręcenia łóżka. Do tego karma i miska, jeśli w domu jest pies albo kot, i ulubiona zabawka dziecka.
Leków, dokumentów i rzeczy wartościowych nie wkłada się do tego kartonu, jeśli ma jechać busem. Te rzeczy lepiej wieźć przy sobie, w torbie, która nie opuszcza właściciela przez cały dzień.
Karton musi się wyróżniać. Pomaga kolorowa taśma, duży napis na kilku bokach i umowa z ekipą, że wjeżdża do auta jako ostatni, więc wyjeżdża pierwszy. Przy kilku osobach w rodzinie zamiast jednego pudła sprawdzają się małe torby, po jednej na osobę.
Częsty błąd to karton pierwszej potrzeby spakowany za wcześnie. Tydzień przed przeprowadzką zawartość jest jeszcze w użyciu i w dniu wyjazdu połowa rzeczy ląduje gdzie indziej.