Czym jest karton przeprowadzkowy?

Od kartonu po zakupach różni się grubością ścianek i powtarzalnym rozmiarem. Tektura trzywarstwowa ma jedną warstwę fali, pięciowarstwowa dwie, więc lepiej znosi nacisk z góry i ciężar w środku. Jednakowe wymiary pozwalają ustawiać kartony w busie w równe słupki, które nie rozjeżdżają się na zakrętach.

Rozmiar dobiera się do zawartości. Do małych kartonów idą rzeczy ciężkie: książki, płyty, słoiki, narzędzia. Do dużych lekkie i objętościowe: pościel, kołdry, ubrania, poduszki. Duże pudło wypełnione książkami waży kilkadziesiąt kilogramów, rozdziera się przy uchwytach i nikt go bezpiecznie nie zniesie z czwartego piętra. Rozsądną granicą jest około dwudziestu kilogramów na karton.

Dno zakleja się co najmniej trzema pasami taśmy, jednym wzdłuż szczeliny i dwoma w poprzek. Pojedynczy pasek na szczelinie utrzyma pusty karton, pełnego już nie. Pudła z ciężką zawartością dobrze jest okleić dodatkowo w kształt litery H.

Skąd brać kartony? Część da się dostać za darmo w sklepach, ale pudła po owocach bywają wilgotne, a te po chemii gospodarczej nie nadają się do ubrań i jedzenia. Kartony z odzysku mają zwykle różne wymiary, co utrudnia układanie w aucie. Najlepiej sprawdza się zestaw mieszany: kupione kartony do rzeczy ciężkich i delikatnych, darmowe do lekkich.

Po rozpakowaniu kartony składa się na płasko. Mocne przydadzą się komuś przy kolejnej przeprowadzce, zniszczone trafiają do pojemnika na papier albo do PSZOK.