KrótkoKocioł węglowy to urządzenie grzewcze spalające węgiel, a często także drewno lub ekogroszek, które podgrzewa wodę w instalacji centralnego ogrzewania. Stoi zwykle w kotłowni w piwnicy domu i waży od stu do kilkuset kilogramów.
Kotły na paliwo stałe dzieli się według normy PN-EN 303-5:2012 na klasy, a te, które jej nie spełniają, nazywa się pozaklasowymi, potocznie kopciuchami. Starsze modele to stalowe lub żeliwne skrzynie z ręcznym zasypem. Nowsze mają podajnik ślimakowy, zasobnik paliwa i sterownik elektroniczny.
W województwie łódzkim o dalszym używaniu kotła decyduje uchwała antysmogowa sejmiku. Kotły pozaklasowe eksploatowane przed 1 maja 2018 r. trzeba było wymienić do 1 stycznia 2025 r. Kotły klasy 3 i 4 z tego okresu muszą zniknąć do 1 stycznia 2028 r., a klasa 5 może pracować do końca technicznej sprawności (uchwała antysmogowa województwa łódzkiego). Uchwała zakazuje też spalania m.in. węgla brunatnego, mułów i flotokoncentratów oraz biomasy o wilgotności powyżej 20%.
Wymiana źródła ciepła zostawia problem fizyczny. Stary kocioł stoi w kotłowni i zwykle nie mieści się w drzwiach. W środku ma wymurówkę z cegły szamotowej, popiół i sadzę, a w kotłach sprzed lat uszczelnienia drzwiczek bywały ze sznura azbestowego. Kocioł z podajnikiem ma do tego silnik i sterownik.
Typowy scenariusz z domu jednorodzinnego: instalator montuje pompę ciepła albo kocioł gazowy i odłącza stary od komina i instalacji, ale samo wyniesienie nie było w umowie. Kocioł zostaje w piwnicy do wiosny. Stal i żeliwo idą potem na złom, wymurówka do gruzu, a popiół według zasad gminy.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz pieca i kotła w Łodzi
- Poradnik: Co zrobić ze starym piecem i grzejnikami
- Wikipedia: Kocioł centralnego ogrzewania