Czym jest komoda?

Od szafki odróżniają ją szuflady, od szafy wysokość. Komody z sieciówek mają zwykle od trzech do sześciu szuflad na prowadnicach rolkowych lub kulkowych, korpus z płyty laminowanej i plecy z HDF-u. Starsze, z litego drewna albo fornirowane, mają szuflady sunące drewno po drewnie i są dużo cięższe.

Najprostsza pomyłka to podnoszenie komody z zawartością. Pełne szuflady wysuwają się przy pochyleniu, uderzają w ścianę, a prowadnice się wyginają. Ubrania mogą zostać w środku, jeśli szuflady wyjmie się i przeniesie osobno albo zablokuje folią stretch owiniętą dookoła korpusu. Każda szuflada, która wypadnie na schodach, to ryzyko złamanego dna.

Komoda z płyty źle znosi przechylanie na róg. Korpus bez szuflad traci sztywność i potrafi się wykrzywić, zwłaszcza gdy plecy są tylko przybite. Niesie się ją pionowo, z rękami pod dolną krawędzią, a nie za blat, który w tańszych modelach trzyma się na kołkach i kilku wkrętach.

Cała, niezniszczona komoda należy do mebli, które przy opróżnianiu mieszkania najłatwiej komuś oddać. Mieści się w małym busie, pasuje do różnych wnętrz i nie wymaga montażu. Antyczne komody z intarsją albo kamiennym blatem to osobna historia: zanim pojadą na wywóz, przydaje się opinia kogoś, kto zna się na meblach dawnych.