KrótkoKomornik sądowy to funkcjonariusz publiczny działający przy sądzie rejonowym, który prowadzi egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego. Zajmuje pieniądze i rzeczy dłużnika, a także wykonuje opróżnienie lokalu, czyli eksmisję.
Status komornika określa art. 2 ustawy o komornikach sądowych: jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym i podlega nadzorowi sądu oraz prezesa tego sądu. Działa na wniosek wierzyciela, który przedstawia tytuł wykonawczy, zwykle wyrok z klauzulą wykonalności albo akt notarialny z taką klauzulą. Przy eksmisji działa komornik sądu, w którego okręgu znajduje się lokal (art. 1046 § 1 k.p.c.).
W sprawach mieszkaniowych komornik występuje w dwóch rolach. Pierwsza to egzekucja z ruchomości: zajęte rzeczy zostawia zwykle pod dozorem osoby, u której je zajął, a z ważnych przyczyn może oddać je pod dozór komuś innemu, także wierzycielowi (art. 855 kodeksu postępowania cywilnego). Druga to opróżnienie lokalu według art. 1046 k.p.c., łącznie z usunięciem rzeczy i ustanowieniem dozorcy.
Popularne przekonanie, że komornik „zabiera wszystko”, nie ma oparcia w przepisach o eksmisji. Komornik usuwa ruchomości niebędące przedmiotem egzekucji i przekazuje je dłużnikowi, domownikowi albo dozorcy. Nie wywozi ich na wysypisko. O sprzedaży czy zniszczeniu nieodebranych rzeczy decyduje sąd, a dozorca może żądać zwrotu wydatków i wynagrodzenia, które ustala komornik (art. 858 k.p.c.).
Druga pomyłka dotyczy mieszkań po zmarłych dłużnikach. Jeśli w lokalu są rzeczy zajęte w toku egzekucji, rozporządzanie nimi jest ograniczone. Zanim rodzina zacznie wynosić meble, dobrze zapytać kancelarię komorniczą, czy w mieszkaniu są zajęte ruchomości.
Więcej na ten temat
- Usługa: Opróżnianie po eksmisji w Łodzi
- Wikipedia: Komornik sądowy