KrótkoZa długi spadkowe uważa się zobowiązania zmarłego, które przechodzą na spadkobierców, oraz obowiązki powstające w związku ze spadkiem, takie jak koszty pogrzebu, koszty postępowania spadkowego czy roszczenia o zachowek.
Spadek obejmuje także obowiązki majątkowe zmarłego: kredyty, pożyczki, zaległe rachunki, niezapłacony czynsz. Kodeks dolicza do długów spadkowych również koszty pogrzebu w zakresie odpowiadającym zwyczajom, koszty postępowania spadkowego, obowiązek zapłaty zachowków oraz wykonania zapisów zwykłych i poleceń (art. 922 § 3 k.c.).
Zakres odpowiedzialności zależy od chwili i sposobu przyjęcia spadku. Do przyjęcia spadkobierca odpowiada tylko ze spadku, a od przyjęcia z całego swojego majątku (art. 1030 k.c.). Przy przyjęciu prostym odpowiedzialność jest nieograniczona. Przy przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza sięga wartości stanu czynnego spadku ustalonej w wykazie albo spisie inwentarza (art. 1031). Kto spadek odrzuci, wychodzi z tej układanki, a spadek razem z długami przechodzi na kolejne osoby.
Do działu spadku spadkobiercy odpowiadają solidarnie. Wierzyciel może żądać całej sumy od jednego z nich, a ten rozlicza się potem z pozostałymi według udziałów (art. 1034 k.c.). Po dziale każdy odpowiada w stosunku do wielkości swojego udziału.
O długach rodzina dowiaduje się różnymi drogami: z wezwań w skrzynce pocztowej, z listów od firm windykacyjnych, z umów w szufladzie, z rozmowy w banku. Korespondencja z ostatnich miesięcy to jeden z najlepszych tropów. Jeśli wygląda groźnie, najpierw rozmowa z notariuszem lub adwokatem i decyzja o przyjęciu albo odrzuceniu, dopiero potem reszta.