KrótkoMieszkaniowy zasób gminy to lokale mieszkalne należące do gminy albo jej jednoosobowych spółek, którym powierzyła zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych, a także lokale w ich posiadaniu samoistnym. Z tego zasobu gmina wynajmuje mieszkania komunalne i socjalne.
Definicję zawiera art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie praw lokatorów. Obejmuje lokale służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, będące własnością gminy lub jej jednoosobowych spółek, którym gmina powierzyła to zadanie, oraz lokale pozostające w ich posiadaniu samoistnym. Ustawa wyłącza z niej społeczne inicjatywy mieszkaniowe. Szersze pojęcie publicznego zasobu mieszkaniowego obejmuje dodatkowo lokale innych samorządów i Skarbu Państwa (pkt 11).
Zasób służy zadaniu własnemu gminy, czyli tworzeniu warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców (art. 4). Rada gminy uchwala wieloletni program gospodarowania zasobem, na co najmniej pięć lat, oraz zasady wynajmowania lokali (art. 21). W programie są między innymi prognoza stanu technicznego, plan remontów, planowana sprzedaż lokali i polityka czynszowa.
Lokale z zasobu wynajmuje się co do zasady na czas nieoznaczony (art. 20 ust. 2). Gmina może też wynajmować mieszkania od innych właścicieli i oddawać je w podnajem (art. 20 ust. 2a). W Łodzi zasobem gospodaruje Zarząd Lokali Miejskich, który na swojej stronie prowadzi m.in. sekcje o zamianie lokali i programie „Mieszkanie za remont” (zlm.lodz.pl).
Od strony opróżniania lokale z zasobu wracają do gminy po wyprowadzce, po zamianie albo po śmierci najemcy, gdy nikt nie wstąpił w najem. Zanim trafią do kolejnej osoby lub do remontu, ktoś musi wynieść to, co zostało w środku i w piwnicy.
Więcej na ten temat
- Usługa: Likwidacja mieszkań w Łodzi