KrótkoLokal komunalny to potoczna nazwa mieszkania z mieszkaniowego zasobu gminy, czyli lokalu należącego do gminy lub jej jednoosobowej spółki i wynajmowanego na zasadach uchwalonych przez radę gminy. Ustawa samego określenia „komunalny” nie używa.
Ustawa o ochronie praw lokatorów mówi o lokalach wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie praw lokatorów). „Komunalne”, „gminne”, dawniej „kwaterunkowe” to słowa z codziennej mowy na ten sam zasób. W Łodzi gospodaruje nim Zarząd Lokali Miejskich (ZLM).
Najem komunalny różni się od prywatnego w kilku miejscach. Lokale z zasobu gminy wynajmuje się co do zasady na czas nieoznaczony, a wyjątki dotyczą najmu socjalnego i mieszkań związanych ze stosunkiem pracy (art. 20 ust. 2). Kryteria przydziału, progi dochodowe i pierwszeństwo określa uchwała rady gminy (art. 21). Obowiązków stron opisanych w art. 6a-6e nie da się w zasobie publicznym zmienić umową, bo wyjątek z art. 6f dotyczy tylko lokali spoza niego.
Częsty przypadek przy opróżnianiu: najemcą mieszkania komunalnego była osoba, która zmarła. Najpierw trzeba ustalić, czy ktoś wstąpił w najem na podstawie art. 691 kodeksu cywilnego, czy najem wygasł. Rzeczy w lokalu należą do spadkobierców, nie do gminy ani zarządcy.
W kamienicach lokale komunalne mają często piwnicę, komórkę na opał, czasem kawałek strychu. Przy zdaniu mieszkania zarządca zwykle oczekuje, że i one będą puste. Wyposażenie lokalu, na przykład piec kaflowy, zostaje na miejscu.
Więcej na ten temat
- Usługa: Likwidacja mieszkań w Łodzi