KrótkoOdnowienie lokalu po najmie to obowiązek najemcy, wynikający z ustawy o ochronie praw lokatorów, by po zakończeniu najmu i opróżnieniu mieszkania odświeżyć je i wykonać obciążające go naprawy. Przy prywatnym najmie umowa może to ułożyć inaczej.
Przepis mówi, że po zakończeniu najmu i opróżnieniu lokalu najemca jest obowiązany odnowić lokal i dokonać obciążających go napraw. Ma też zwrócić wynajmującemu równowartość zużytych elementów wyposażenia technicznego z art. 6b ust. 2 pkt 4, które były w lokalu w chwili wydania (art. 6e ustawy o ochronie praw lokatorów). Chodzi o urządzenia takie jak kuchnie, podgrzewacze wody, wanny, umywalki czy baterie.
Zakres napraw obciążających najemcę wymienia art. 6b ust. 2: podłogi i wykładziny, okna i drzwi, wbudowane meble, urządzenia sanitarne, osprzęt instalacji elektrycznej, a także malowanie lub tapetowanie i naprawa uszkodzeń tynków. Stąd bierze się zwyczaj malowania mieszkania przed oddaniem kluczy. Przez cały czas najmu najemca ma też utrzymywać lokal we właściwym stanie technicznym i higieniczno-sanitarnym (art. 6b ust. 1).
Ważne zastrzeżenie: w umowie najmu lokalu spoza publicznego zasobu mieszkaniowego strony mogą te obowiązki ustalić inaczej (art. 6f). Przy mieszkaniu wynajętym od osoby prywatnej decyduje więc najpierw umowa. Przy lokalu komunalnym przepisy ustawy obowiązują bez takiej możliwości.
Odnowienie nie oznacza remontu do stanu nowego. Najemca nie odpowiada za zużycie wynikające z prawidłowego używania (art. 675 § 1 kodeksu cywilnego). Granica między odświeżeniem a naprawą szkód bywa sporna, a rozstrzyga ją zwykle porównanie protokołów i zdjęć z wejścia i wyjścia.