KrótkoOkno skrzynkowe to stare drewniane okno z dwiema parami skrzydeł, zewnętrzną i wewnętrzną, osadzonymi w jednej głębokiej ramie przypominającej skrzynkę. Powietrze między szybami działa jak izolacja. Spotyka się je głównie w kamienicach.
Między zewnętrznymi i wewnętrznymi skrzydłami zostaje przestrzeń szeroka mniej więcej na dłoń, a cała rama wypełnia grubość muru. Zimą między szyby wkładano watę albo wałki z materiału, a w chłodne dni trzymano tam masło czy mleko. Od okna zespolonego, typowego dla bloków, różni się tym, że skrzydła są osobne i otwiera się je po kolei.
W łódzkich kamienicach okna skrzynkowe wciąż są częste, choć z roku na rok ubywa ich na rzecz plastiku. W budynkach objętych ochroną konserwatorską wymiana wymaga uzgodnień, a właściciele coraz częściej zlecają renowację stolarzom zamiast wymiany. Odnowione okno skrzynkowe trzyma ciepło przyzwoicie i zachowuje wygląd elewacji.
Przy wymianie okno wyjmuje montażysta, a zostaje ciężka rama z litego drewna, szyby w popękanym kicie i kilka warstw farby olejnej. Stare powłoki malarskie mogą zawierać związki ołowiu, więc ramy się nie szlifuje ani nie pali w piecu. Szyby wypadają przy pierwszym szarpnięciu, dlatego skrzydła nosi się pionowo i pojedynczo.
Ramy i szkło trafiają w różne miejsca. Drewno to odpad z remontu, a o przyjęcie szyb w łódzkim PSZOK-u lepiej zapytać obsługę punktu przed przywiezieniem okien. Część starych okien znajduje nabywców wśród ludzi, którzy odnawiają kamienice albo robią z ram dekoracje.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz gruzu w Łodzi