KrótkoPapier pakowy to gruby, niezadrukowany papier w arkuszach lub rolkach, zwykle szary albo brązowy, używany do owijania przedmiotów i wypełniania pustych miejsc w kartonach. Przy przeprowadzce chroni naczynia, ramy i fronty mebli przed zarysowaniem.
Najczęściej spotyka się szary papier z makulatury i brązowy papier siarczanowy, mocniejszy na rozerwanie. Firmy przeprowadzkowe używają też białego, cienkiego papieru bez druku, sprzedawanego w ryzach. Jest miękki, dobrze się marszczy i nie brudzi.
Dlaczego nie gazety? Farba drukarska ściera się z zadrukowanego papieru i zostaje na porcelanie, na rękach i na jasnych tkaninach. Talerze owinięte w stare dzienniki trzeba potem myć jeden po drugim. Gazety nadają się co najwyżej jako wypełniacz na dnie kartonu z garnkami.
Papier ma dwie role. Pierwsza to owijanie: talerz, kubek, ramka na zdjęcie czy szklany klosz dostaje własną warstwę, która zapobiega rysom i stukaniu o sąsiednie rzeczy. Druga to wypełnianie. Zmięte arkusze wkłada się w szczeliny między przedmiotami i do wnętrza naczyń, żeby zawartość kartonu tworzyła jeden zwarty blok.
Przy meblach papier pakowy kładzie się pod folię lub koc, na lakierowane i fornirowane powierzchnie. Oddziela tworzywo od wykończenia i chłonie trochę wilgoci. Zwinięty w gruby wałek sprawdza się też jako przekładka między obrazami w ramach. Na blaty i lustra stosuje się większe arkusze, a krawędzie i tak dostają narożniki.
Po rozpakowaniu czysty papier można złożyć i wykorzystać ponownie. Zmięty i zniszczony trafia do pojemnika na papier, podobnie jak kartony.