KrótkoPodnajem to umowa, w której najemca oddaje wynajmowaną rzecz, w całości lub w części, kolejnej osobie do odpłatnego używania. Przy lokalach mieszkalnych najemca potrzebuje na to zgody wynajmującego.
Ogólna zasada kodeksu jest liberalna: najemca może oddać rzecz w podnajem, jeżeli umowa mu tego nie zabrania (art. 668 § 1 kodeksu cywilnego). Wobec wynajmującego za używanie rzeczy zgodnie z umową odpowiadają wtedy obaj: najemca i podnajemca. Podnajem rozwiązuje się najpóźniej z chwilą zakończenia najmu (art. 668 § 2), bo podnajemca nie może mieć więcej praw niż ten, od kogo je dostał.
Dla mieszkań kodeks tę zasadę odwraca. Podnajęcie lokalu albo jego części wymaga zgody wynajmującego, z wyjątkiem osób, wobec których najemca ma obowiązek alimentacyjny (art. 6882). Ustawa o ochronie praw lokatorów mówi o zgodzie pisemnej i pozwala właścicielowi wypowiedzieć umowę, gdy najemca podnajął lokal bez niej (art. 11 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie praw lokatorów).
Najczęstszy przykład z życia to mieszkanie studenckie. Jedna osoba podpisuje umowę z właścicielem i zbiera pieniądze od reszty, która dostaje od niej pokoje. Pozostali są podnajemcami, a ich umowy wiszą na umowie głównej. Gdy ta się kończy, wyprowadzają się wszyscy, niezależnie od tego, co ustalili między sobą.
Po zakończeniu najmu obowiązek zwrotu lokalu w stanie niepogorszonym obciąża także podnajemcę (art. 675 § 2). Wynajmujący nie ma z nim umowy, ale może się upomnieć o szkody.