Czym jest popiół z pieca?

Ustawa o odpadach nie ma osobnej definicji popiołu z gospodarstw domowych. Powstaje w domu, więc jest odpadem komunalnym, a zasady jego zbierania ustala gmina w regulaminie utrzymania czystości i porządku. Ministerstwo Klimatu i Środowiska zaleca gminom, w których powstaje dużo popiołów, zapewnienie ich selektywnego zbierania od właścicieli nieruchomości (zasady segregowania, MKiŚ). W jednych gminach są więc osobne pojemniki lub worki na popiół w sezonie grzewczym, w innych trafia on do odpadów zmieszanych.

Do bioodpadów popiół z węgla nie pasuje, ministerstwo wymienia go wprost wśród rzeczy, których się tam nie wrzuca. Popiół z czystego drewna bywa wykorzystywany w przydomowym ogrodzie. Ten z węgla, z malowanych desek czy z płyt meblowych może zawierać zanieczyszczenia i na grządki się nie nadaje.

Największe ryzyko to pożar. Popiół, który z wierzchu wygląda na zimny, potrafi jeszcze długo po wygaszeniu skrywać żarzące się grudki. Wsypany do plastikowego pojemnika albo worka z innymi śmieciami może je podpalić, a razem z nimi altanę śmietnikową. Bezpieczniej wynosić go w metalowym wiadrze i dopiero po całkowitym ostygnięciu.

W łódzkich kamienicach i starych domach z piecami kaflowymi popiół zalega też w samym piecu: w popielniku, kanałach i za drzwiczkami wyczystkowymi. Przy demontażu pieca zamienia się w drobny, czarny pył, który osiada na wszystkim. Dlatego przed rozbieraniem kafli wybiera się go na sucho i zamyka w szczelnych workach.