KrótkoPrzeprowadzka międzymiastowa to przewiezienie dobytku do innej miejscowości na tyle odległej, że bus nie zdąży obrócić kilka razy w ciągu dnia. Całość zwykle musi zmieścić się w jednym załadunku, a rozładunek bywa dopiero po kilku godzinach jazdy.
Z Łodzi do Warszawy, Poznania czy Wrocławia jedzie się kilka godzin w jedną stronę. To zmienia całą logikę zlecenia. Przy przenosinach po mieście zapomniany rower albo słoiki z piwnicy dowozi się drugim kursem. Na trasie Łódź-Gdańsk drugi kurs oznacza drugi dzień pracy auta i ludzi, więc spis rzeczy musi być pełny jeszcze przed wyceną.
Dlatego przy takiej przeprowadzce ładunek liczy się dokładniej. Liczy się każda szafa, każdy karton i to, czy pralka jedzie, czy zostaje. Bus jest pakowany ciasno, warstwami, od najcięższych mebli przy przegrodzie kabiny po lekkie pudła na górze. Rzeczy, które mogłyby się przesunąć przez kilkaset kilometrów, są przypięte i przełożone kocami.
Drugi warunek to ktoś z kluczami na miejscu. Ekipa przyjeżdża pod nowy adres po kilku godzinach jazdy i nie może czekać do wieczora na właściciela mieszkania albo agenta z kluczami. Termin rozładunku ustala się razem z wyjazdem, a numer telefonu osoby, która otworzy drzwi, dostaje kierowca.
Na cenę wpływa nie tylko liczba kilometrów. Auto po rozładunku wraca puste, więc w kalkulacji jest droga powrotna. Do tego dochodzą piętra w obu budynkach, demontaż mebli i czas postoju. Firmy wyceniają takie kursy indywidualnie, często po rozmowie telefonicznej, bo cennik za kilometr nie oddaje różnicy między kawalerką a domem z garażem.
Rzeczy, które nie jadą, najlepiej oddać albo wywieźć jeszcze w starym mieście. Każdy zbędny karton zajmuje miejsce w aucie, które i tak jest wypełnione po dach.