KrótkoWywóz złomu to odbiór i przewiezienie metalowych odpadów, takich jak rury, żeliwne grzejniki, wanny, felgi, ramy rowerów czy regały, do punktu zbierania odpadów metali. Przy opróżnianiu złom oddziela się od reszty, bo idzie inną ścieżką niż gabaryty.
Najwięcej metalu wychodzi z domów, garaży i piwnic oraz po remontach. Żeliwne kaloryfery zdjęte przy wymianie ogrzewania, stalowa wanna, rury wodociągowe, stara kuchnia węglowa, stelaże łóżek, rowery bez kół, wiadra i narzędzia. Wiele z tych rzeczy waży sporo: duży grzejnik członowy to robota dla dwóch osób, a żeliwną wannę z kamienicy znosi się czasem we czterech.
Gminny system jest tu mało wygodny. W wykazie odpadów przyjmowanych przez łódzki PSZOK przy ul. Kasprowicza z metali wymieniono tylko opakowania, czyli puszki (karta PSZOK, LCKM). Rury i grzejniki trafiają więc zwykle do punktu zbierania złomu, który działa na podstawie zezwolenia na zbieranie odpadów.
Granicę wyznacza prąd. Lodówka, pralka czy kuchenka elektryczna to zużyty sprzęt elektryczny, nie złom, choć w środku jest głównie blacha. Ustawa zakazuje zbierania niekompletnego zużytego sprzętu i części z niego podmiotom innym niż duże sklepy ze sprzętem, zakłady przetwarzania i operatorzy systemu gminnego (art. 35 ust. 1 ustawy o ZSEE). Pralka bez silnika nie powinna więc trafić na zwykły skup.
Przy wywozie z mieszkania złom wymaga tej samej pracy co meble: zdjęcia grzejnika ze wsporników, zniesienia po schodach, załadunku. Spuszczenie wody, zakręcenie zaworów i odcięcie grzejnika od instalacji to praca hydraulika, nie ekipy od wywozu.
Więcej na ten temat
- Usługa: Wywóz grzejników w Łodzi
- Poradnik: Co zrobić ze starym piecem i grzejnikami