KrótkoStrefa płatnego parkowania to obszar miasta, w którym za postój samochodu w wyznaczonym miejscu pobiera się opłatę w określone dni robocze i godziny. Ustala ją rada gminy uchwałą, a postój dłuższy niż minuta podczas załadunku też się w niej liczy.
Podstawą jest art. 13b ustawy o drogach publicznych. Opłatę pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach albo całodobowo. Strefę tworzy się tam, gdzie brakuje miejsc postojowych i trzeba zwiększyć rotację aut. Ustawa przewiduje też śródmiejską strefę płatnego parkowania z wyższymi opłatami dla ścisłego centrum.
O granicach, godzinach i stawkach decyduje rada gminy uchwałą na wniosek prezydenta, burmistrza lub wójta (art. 13b ust. 3 i 4). Dlatego zasady w Łodzi różnią się od tych w Warszawie czy Krakowie, a nawet w obrębie jednego miasta strefa potrafi zmieniać zasięg. Wjazd do strefy oznacza znak D-44, wyjazd znak D-45.
Częste nieporozumienie dotyczy załadunku. Unieruchomienie auta na dłużej niż minutę to już postój, a nie zatrzymanie (art. 2 pkt 29 i 30 Prawa o ruchu drogowym). Bus, który przez godzinę stoi pod kamienicą w centrum, gdy ekipa znosi szafy, parkuje w rozumieniu przepisów i w godzinach poboru opłat musi mieć opłacony postój.
Druga sprawa to miejsce. W strefie opłata dotyczy miejsc wyznaczonych, a postój w innych miejscach podlega zwykłym zakazom z prawa o ruchu drogowym. Stanięcie „na chwilę” na zakazie, bo to tylko wynoszenie mebli, kończy się mandatem albo wezwaniem do zapłaty.
Przy przeprowadzce w centrum dobrze jest wcześniej obejrzeć ulicę. Jeśli najbliższe wolne miejsca są daleko, a brama nie pozwala wjechać na podwórko, czas noszenia rośnie, a z nim długość opłaconego postoju.
Więcej na ten temat
- Usługa: Przeprowadzki mieszkań w Łodzi
- Wikipedia: Strefa płatnego parkowania