KrótkoWyposażenie lokalu w umowie najmu to meble, sprzęty i urządzenia należące do wynajmującego, które najemca dostaje do używania razem z mieszkaniem. Zwykle spisuje się je w załączniku do umowy albo w protokole wydania lokalu.
Spis wyposażenia obejmuje to, co zostaje w mieszkaniu po wyjściu najemcy: zabudowę kuchenną, szafy wnękowe, AGD, łóżka, stoły, lampy, karnisze, czasem dywany i zasłony. Przy każdej pozycji dobrze mieć markę lub opis, stan i zdjęcie. Ogólne „mieszkanie umeblowane” niczego nie rozstrzyga, gdy przy zwrocie brakuje krzesła albo pralka nie wiruje.
Ustawa o ochronie praw lokatorów wyróżnia wyposażenie techniczne. Naprawa i konserwacja wbudowanych mebli oraz kuchni, podgrzewaczy wody, wanien, misek klozetowych, zlewozmywaków i baterii obciąża najemcę łącznie z ich wymianą (art. 6b ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie praw lokatorów). Przy lokalach spoza publicznego zasobu strony mogą to w umowie zmienić (art. 6f), i przy prywatnym najmie często to robią.
Osobny temat to rzeczy, które najemca dokupił lub zamontował sam. Jeżeli ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, wybiera: zatrzymuje ulepszenia za zapłatą ich wartości z chwili zwrotu albo żąda przywrócenia stanu poprzedniego (art. 676 kodeksu cywilnego). Nowa zabudowa w przedpokoju może więc zostać albo zniknąć, zależnie od decyzji właściciela.
Rzeczy ruchome kupione przez najemcę, jak własny telewizor czy komoda, wyposażeniem lokalu nie są. Najemca je zabiera albo zleca ich wywóz.
Więcej na ten temat
- Usługa: Opróżnianie po najemcy w Łodzi