KrótkoZgłoszenie zgonu to złożenie w urzędzie stanu cywilnego karty zgonu, na podstawie której kierownik USC sporządza akt zgonu. Termin wynosi 3 dni od wystawienia karty, a przy chorobie zakaźnej 24 godziny od śmierci.
Obowiązek i termin wynikają z art. 93 Prawa o aktach stanu cywilnego. Kartę zgonu wystawia lekarz, który stwierdził zgon. Zgłoszenia dokonuje podmiot uprawniony do pochówku, czyli w praktyce najbliższa rodzina: małżonek, dzieci, wnuki, rodzice, rodzeństwo i inni krewni, a także ich pełnomocnik (gov.pl, Zgłoś zgon).
Zgon zgłasza się w USC właściwym dla miejsca zgonu. Gdy mieszkaniec Pabianic umrze w łódzkim szpitalu, zgłoszenie trafia do urzędu w Łodzi. Do urzędu zabiera się kartę zgonu, dowód osobisty zmarłego i własny dokument tożsamości. Kierownik USC spisuje protokół zgłoszenia, podpisany przez zgłaszającego, i co do zasady tego samego dnia sporządza akt zgonu (art. 92 i 94 tej ustawy).
Zgłoszenie uruchamia kilka spraw naraz. Po rejestracji zgłaszający dostaje bezpłatnie jeden odpis skrócony aktu zgonu. Zmarły zostaje automatycznie wymeldowany, a jego dowód osobisty unieważniony. Bez zgłoszenia nie da się zorganizować pochówku, bo cmentarz potrzebuje potwierdzenia z USC. Jeśli z przyczyn technicznych urząd nie zarejestruje zgonu w dniu zgłoszenia, kierownik USC zamieszcza na karcie zgonu adnotację o zgłoszeniu, która wystarcza do pochówku, a odpisy wydaje później.
Zgłoszenie zgonu nie zastępuje innych zawiadomień. Bank, spółdzielnia, zarządca budynku i dostawcy prądu, gazu czy internetu wymagają osobnego kontaktu, najczęściej z odpisem aktu zgonu w ręku. Wymeldowanie dzieje się samo, umowy trzeba wypowiedzieć albo przepisać.