Czym jest pełnomocnictwo?

Umocowanie do działania w cudzym imieniu może wynikać z ustawy albo z oświadczenia reprezentowanego, a tylko to drugie nazywa się pełnomocnictwem (art. 96 k.c.). Czynność dokonana przez pełnomocnika w granicach umocowania wywołuje skutki bezpośrednio dla mocodawcy (art. 95). Pełnomocnictwo ogólne obejmuje zwykły zarząd i pod rygorem nieważności wymaga formy pisemnej. Do poważniejszych spraw potrzebne jest pełnomocnictwo rodzajowe albo do konkretnej czynności (art. 98 i 99 § 2).

Forma idzie za czynnością. Jeśli czynność wymaga szczególnej formy, pełnomocnictwo musi mieć tę samą formę (art. 99 § 1 k.c.). W sprawach spadkowych widać to od razu: pełnomocnictwo do złożenia oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku musi być pisemne z podpisem urzędowo poświadczonym (art. 1018 § 3).

Umocowanie wygasa ze śmiercią mocodawcy, chyba że w pełnomocnictwie inaczej zastrzeżono z przyczyn wynikających z łączącego strony stosunku prawnego (art. 101 § 2 k.c.). Pełnomocnictwo, które mama dała synowi do spraw w spółdzielni, po jej śmierci co do zasady przestaje działać. Od tej chwili liczy się, kto jest spadkobiercą.

Między spadkobiercami pełnomocnictwo bardzo upraszcza sprawy, zwłaszcza gdy mieszkają w różnych miastach. Jedna osoba dostaje od pozostałych umocowanie do spraw związanych z mieszkaniem, w tym do zlecenia opróżnienia i odbioru kluczy. Im dokładniej opisany zakres, tym mniej sporów później.