Czym jest stół rozkładany?

Mechanizmów jest kilka. W najczęstszym blat rozsuwa się na prowadnicach na dwie połowy, a w szczelinę wkłada wkładkę trzymaną pod blatem albo w szafie. Stoły typu motylek mają wkładkę składaną na pół i schowaną w środku. Starsze stoły skrzydłowe mają opuszczane boki podpierane wychylnymi nogami, a stoły z wysuwanymi płytami chowają dodatkowe blaty pod głównym.

Przy przeprowadzce gubią się wkładki. Leżą latami w pawlaczu, za szafą albo w piwnicy i nikt o nich nie pamięta, dopóki stół nie stanie w nowym mieszkaniu krótszy, niż był. Przed pakowaniem ustala się więc, ile wkładek ma stół i gdzie są. Każda jedzie owinięta osobno, ale opisana, bo pasuje tylko do jednego blatu.

Nogi większości współczesnych stołów odkręca się od oskrzyni, czyli ramy pod blatem, kluczem imbusowym albo ręcznie, na śrubie dwustronnej. W starych stołach z litego drewna nogi bywają wklejone na stałe i rozkręcanie kończy się pęknięciem. Taki stół wynosi się w całości, blatem pionowo, przeprowadzając przez drzwi najpierw jedną parę nóg, potem drugą. Prowadnice rozsuwu blokuje się taśmą, bo rozjeżdżający się blat łatwo przyciska palce.

Przy przeprowadzce do mniejszego mieszkania stół rozkładany bywa ratunkiem: zostaje jeden mebel, a znika potrzeba drugiego stołu na święta. Przy wywozie liczy się co innego. Rozebrany na blat, nogi i wkładki stół zajmuje na pace bardzo mało miejsca.