Kim jest wykonawca testamentu?

Wykonawcę może powołać wyłącznie sam spadkodawca, w testamencie (art. 986 k.c.). Rodzina ani sąd nie wyznaczą go później. Musi to być osoba z pełną zdolnością do czynności prawnych, a jej zarząd może obejmować cały spadek, jego część albo jeden składnik. Powołany nie ma obowiązku się zgodzić: odmowę składa w sądzie spadku albo przed notariuszem.

Zakres zadań wyznacza art. 988 k.c., o ile testament nie stanowi inaczej. Wykonawca zarządza majątkiem, spłaca długi spadkowe, przede wszystkim wykonuje zapisy zwykłe i polecenia, wydaje przedmioty zapisów windykacyjnych, a resztę przekazuje spadkobiercom, najpóźniej niezwłocznie po dziale. W sprawach z tego zarządu może pozywać i być pozywany.

Swoją rolę wykazuje zaświadczeniem, które na wniosek wydaje sąd spadku albo notariusz (art. 665 k.p.c.). Ze spadkobiercami rozlicza się według przepisów o zleceniu za wynagrodzeniem, a koszty zarządu i jego wynagrodzenie należą do długów spadkowych. Sąd może go zwolnić z ważnych powodów, na przykład gdy zaniedbuje majątek.

Sytuacja z życia: samotna pani z Łodzi wskazuje w testamencie notarialnym przyjaciółkę jako wykonawczynię, a majątek zostawia dwóm siostrzeńcom mieszkającym w Irlandii. Przyjaciółka płaci rachunki za lokal, zabezpiecza dokumenty i przygotowuje mieszkanie do wydania. O pozbyciu się rzeczy, które mogą mieć wartość, rozsądnie jest zdecydować wspólnie ze spadkobiercami.