Czym jest sejf?

Sejfy różnią się klasą odporności, którą opisują normy europejskie. Najprostsze sejfy meblowe chowane w szafie to skrzynki z grubszej blachy, chroniące raczej przed przypadkowym dostępem. Sejfy certyfikowane mają wielowarstwowe ściany wypełnione betonem lub kompozytem, dlatego są wyjątkowo ciężkie nawet przy niewielkich wymiarach. Kasety ogniotrwałe chronią z kolei przede wszystkim papiery przed wysoką temperaturą.

Przy oczyszczaniu mieszkania po zmarłym sejf bywa najbardziej kłopotliwym znaleziskiem. Zamkniętego sejfu ekipa nie otwiera ani nie forsuje. Odkłada się go w całości, a otwarcie zleca rodzina, zwykle serwisowi producenta albo ślusarzowi, najlepiej przy świadkach i ze spisem zawartości. Kod lub kluczyk często leży gdzieś w dokumentach zmarłego, więc szuka się ich, zanim ktokolwiek sięgnie po narzędzia.

Sejf ma zwykle w dnie albo tylnej ściance otwory, przez które przykręca się go kotwami do podłogi lub ściany. Śruby siedzą od środka, więc wykręcić je można dopiero po otwarciu drzwiczek. Sejfy wmurowane w ścianę albo zabetonowane w posadzce wymagają kucia. Tego nie wykonujemy, to praca dla ekipy budowlanej.

Masy sejfu nie da się ocenić na oko, bo niewielka skrzynia z wypełnieniem betonowym potrafi przewyższyć wagą dużą szafę. Pomaga tabliczka znamionowa albo dokumentacja producenta. Ciężki sejf przenosi się na wózku schodowym z pasami, stopień po stopniu, a jego ciężar bierze się pod uwagę także przy wjeździe windą i rozmieszczeniu ładunku w samochodzie.