KrótkoWspółwłasność oznacza sytuację, w której ta sama rzecz należy niepodzielnie do kilku osób. Najczęściej spotyka się współwłasność w częściach ułamkowych, na przykład gdy troje rodzeństwa dziedziczy mieszkanie po rodzicach.
Definicję podaje art. 195 k.c.: własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Kodeks wyróżnia współwłasność w częściach ułamkowych i łączną (art. 196). Łączną zna każdy z małżeństwa, gdzie nie ma udziałów, którymi można by osobno rozporządzić. Ułamkowa daje każdemu udział, a gdy nic nie wskazuje inaczej, przyjmuje się, że udziały są równe (art. 197).
Niepodzielnie znaczy, że żaden ze współwłaścicieli nie ma swojego pokoju ani swojej szafy. Każdy ma na przykład połowę w całym mieszkaniu. Swoim udziałem rozporządza sam, ale rzeczą wspólną tylko za zgodą wszystkich (art. 199 k.c.). Przy bieżących sprawach wystarcza zgoda większości, liczonej według wielkości udziałów (art. 201 i 204). Gdy udziały wynoszą połowę, ćwierć i ćwierć, osoba z połową nie ma sama większości i potrzebuje jeszcze jednego głosu.
Spadek przypadający kilku osobom podlega tym samym regułom (art. 1035 k.c.), z jedną różnicą. Udziałem w konkretnym przedmiocie spadkowym, powiedzmy w samochodzie, spadkobierca rozporządza skutecznie tylko za zgodą pozostałych albo w granicach, które nie naruszą ich praw przy dziale (art. 1036).
Każdy współwłaściciel może żądać zniesienia współwłasności (art. 210 k.c.). Do tego czasu każdy może też sam wykonywać czynności zmierzające do zachowania wspólnego prawa, na przykład zabezpieczyć mieszkanie po zalaniu przez sąsiada z góry (art. 209).
Więcej na ten temat
- Usługa: Opróżnianie mieszkania w spadku w Łodzi
- Wikipedia: Współwłasność