Czym jest fundusz remontowy?

W spółdzielniach fundusz wynika wprost z ustawy: spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych, a obowiązek świadczenia na niego mają członkowie, właściciele lokali niebędący członkami i osoby z własnościowym prawem do lokalu (art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych). Zarząd prowadzi ewidencję wpływów i wydatków funduszu odrębnie dla każdej nieruchomości (art. 4 ust. 4¹ pkt 2). Pieniądze z jednego bloku nie powinny więc znikać w remoncie sąsiedniego bez śladu w rozliczeniach.

Ustawa o własności lokali nazwy „fundusz remontowy” nie używa. Wydatki na remonty i bieżącą konserwację zalicza do kosztów zarządu nieruchomością wspólną (art. 14 pkt 1 ustawy o własności lokali). W praktyce wspólnoty wydzielają z zaliczek osobną stawkę na remonty, liczoną zwykle od metra powierzchni, i ustalają ją uchwałą razem z planem na dany rok.

Ciekawy przypadek to blok, który wychodzi spod zarządu spółdzielni. Gdy większość właścicieli uchwali, że do ich nieruchomości stosuje się ustawę o własności lokali, z chwilą ustania członkostwa właściciel staje się współwłaścicielem środków zgromadzonych na funduszu w wysokości swojego udziału w nieruchomości wspólnej (art. 24¹ ust. 1 i 3 ustawy o spółdzielniach). Spółdzielnia ma te wpływy i wydatki niezwłocznie rozliczyć (art. 24¹ ust. 5).

Przy sprzedaży mieszkania wpłaty na remonty zostają w budynku. Sprzedający ich nie odbiera, a kupujący przejmuje udział w nieruchomości razem z planowanymi remontami.